صفحه اول     درباره ما     تماس با ما     پیوندها     گالری عکس   پنجشنبه، 29 خرداد 1393 - 15:09   
  تازه ترین اخبار:پخش فیلم برکت هنگام دریافت جایزه گلدپاندا چین     پخش فیلم برکت هنگام دریافت جایزه گلدپاندا چین     دریافت جایزه اول جشنواره گلدپاندا چین     شعر " شهید"          جایزه پاندای طلایی جشنواره چین به مستند ایرانی رسید     دانستنیهای قرآن     فیلم برکت از ایران در جشنواره" بار" مونته نگرو      افتخارآفرینی فیلم ایرانی برکت در جشنواره بین المللی فیلم بوسنی      شعر طاووس      راهیابی دو فیلم مستند به جشنواره بین المللی بوسنی      مستند ایرانی "برکت" در جشنواره شوالیه طلایی روسیه     سروده ای در وصف دره بید      معرفی فریدن     پیشنهاد تشکیل کمیته جذب سرمایه گذاران در منطقه فریدن بزرگ      افتتاح اولین دوره کلاس های آموزش زبان انگلیسی     یادداشتی در وصف روستای دره بید      تاریخچه دره بید     افتتاح اولین جشنواره گل و گیاه دره بید     افتتاح اولین جشنواره گل و گیاه دره بید       
- اندازه متن: + -  کد خبر: 141سه شنبه، 26 شهریور 1392 - 08:07
قدیمای دره بید
سروده ای در وصف دره بید
سروده ای در وصف دره بید عکاس:حسن مرادی لاله زار دره بید 1390.2.31
  

                   بسمه تعالی

قِدیما  یادِش  بخیر  چه  روزگار  خُوبی  بید

                                                                     صاحبا و پِسینای پُراز صفای دِرِبید

مَردُمِش  ساده  بیدَن   تو   دلاشون  کینهَ   نَبید

                                                                      بخدا دستی نبید که تو کَفِش پینَه نَبید

مثل اشک چشم می موند اُو کریزَ وقتی می مَد

                                                               اُنقُذَر زِلال و یخ بید که لِوامون یخ می زد

کیزهَ و کُماجدونا بید که اَزش پر اُو می رفت

                                                           زَنا ایقد می موندن که غذاشون غِدُو می رفت

سر جوقَه نمی دونی چه محشری به پا می رفت

                                                         رخت و دیگ و قابلامه تو ای اوَ یِجا می رفت

یه  اسیلی داشتیم و سِنیبرا دِیرُو بَرش

                                                                         بیدای قد کشیده مثل عروس بالا سرش                                        

گِندوما  و کاکولا  تو دشتَ تا  قدِ آدم

                                                    تاق می بستن سر می زاشتن همگی رو شون هم

اُو جُوقه وقتی می رفت تو جَعدِه چال نُخودا

                                                             پاهامون گلی مر رفت و پاچاهامون بخدا

غُروبا  مردای دی از کُما چیندن می مَدن

                                                       خود خَرا و خلوارا و هر چی چیندن می مَدن

گوسفندا که ور می گشتن  دیس دیسا به پا می رفت

                                                            بُزا  و  بَره  میشا  تو آغلا  یِجا  می رفت

  پی  گوسفند  غریب روی  بونا  جار  می زدن

                                                             تا که پیداش بکنن تو ایونا جار می زدن

چی چی سرو صدا به پا بید صاحبا تو جا گوگله

                                                            توی کیچه ها بلند بید صدای ده سر گله

شِِِوای  مَهتابی  و  خوب  و  خُنکِ  خَرمِنا

                                                              گِندوما  کُپه  بیدن  مثل طلا تو خَرمِنا

تِندُورا آتیش بیدَن شیرا تو دیگا قُل می زد

                                                                                                          دل آدم اُو می رفت وقتی دوراغا قُل می زد

ماستای خاله خاور شیرین و خوشمزه بیدن

                                                                سر شیر و نون دَستیا آماده  گِزَه  بیدن

تاپواشون پرِ آرد تو سفرهاشون پر نون

                                                                قربون قد و بالاو کشک و دوغِ ننه جون

ای خدا یادش بخیر میا و دشت گل گازون

                                                                خودمون مقصریم هیچی نمونده ازشون

لی کََریزِ گل گازون یه آتیش و یه دَبُوری

                                                   چایی وقتی قُل می زد هوس می کردیم چه جوری

زیر سایه بیدا قاتق تولا چه کیفی داشت

                                                  خستگیشِ در می کرد هر کی که اونجه پا میزاشت

اِگِه تو بهشت می خی  وخی  برو دِریز بالا

                                                             اِگه  اونجا  نَرفتی  رو  سرت  رفته  کالا

کِنار چشمه سفید و روی مَرغه بشینی

                                                                  گلای  سَرنگین  و کار  خدا رِ بِبینی

موسیلا قَد کشیدن مثل کاوو رو گدارَه

                                                               که آدم دلش نمی یاد رو زمین پا بزارَه

مو که هر کی باشیم هر جا باشیم وطنمون دِرِبیدَ

                                                                   توی رگ و پوستمون تو تنمون دِربیدَ

دِرِبیدُ دوست داریم با مردمون با صفاش

                                                                 قُربون دریزبالا و تن تاغون و او هواش

سعیدی اهل دِلَ قِصیه دلتنگی می گَه

                                                               دره بیدِ دوست داره حدیث یک رنگی می گَه

 

علی آقا سعیدی

 

 

 

 

                                             

 

                              

 

 

   
  

نظرات کاربران: 1 نظر (فعال: 1 ، در صف انتشار: 0، غیر قابل انتشار: 0)
مرتب سازی بر حسب ( قدیمیترین | جدیدترین | بیشترین امتیاز | کمترین امتیاز | بیشترین پاسخ | کمترین پاسخ)
سلام
شعرتون خوب بید خوشوم اومد بازم از ای شعرا بگو آقای سعیدی
تشکر

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
 کد امنیتی:
 
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© دره بید(فریدن) 1387
hmoradi63@darrehbid.ir ; ak_kazemi2003@darrehbid.ir
Powered By: گروه نرم افزاری فکا